animals


ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΓΓΡΑΦΗ;

Δεν ξέρω αν θυμάμαι πια....Και δεν ξέρω και τι να γράψω....μωρο ασπρομαυρο.jpg

Μια καλημέρα θα σας πω μονάχα και να είστε όλοι καλά...

Και μια εικόνα θα προσπαθήσω να ανεβάσω...διστακτικα

Tags: Αταξινόμητα


Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.ANDRE BRINK.....γιατί όμως δεν μπορώ να το δημοσιεύσω;

ΕΝΑΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΟΛΑ ΤΟΥ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ...ΣΑΣ  ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ.

Κ Α Λ Η   Α Ν Α Σ Τ Α Σ Η   ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ.ΑΝΤΡΕ ΜΠΡΙΝΚ.jpg

Περιγραφή

...Όχι, ποτέ δεν φανταζόταν ότι το μίσος θα ήταν έτσι. Τόσο όμορφο. Τόσο μοναδικό. Τόσο καθάριο. Τόσο γεμάτο ζωή. Νιώθει σαν να είχε πάντοτε ένα κενό μέσα της -όπου μερικές φορές εισέβαλλαν προσωρινά ο φόβος, ο τρόμος, η αβεβαιότητα και η ανησυχία, άλλες φορές ένα ξέσπασμα αγάπης, ή κάθε είδους ταραχώδη και σκοτεινά συναισθήματα, αλλά κυρίως έμενε άδειο- το οποίο τώρα είχε γεμίσει από αυτό το περίλαμπρο μίσος. Είναι σαν μεγεθυντικός φακός, που ενώνει πολλές ακτίνες φωτός και τις εστιάζει με τρομακτική ακρίβεια σε ένα μόνο σημείο, κάνοντάς το να αναφλεγεί, και μέσα σε μια εκπληκτική στιγμή δίνει κατεύθυνση και νόημα σε όλη της τη ζωή. Καμιά αγάπη δεν θα μπορούσε ποτέ να της χαρίσει αυτή την αίσθηση πληρότητας που της χαρίζει αυτό το μίσος... Αρχές 20ού αιώνα. Για την ευζωία του ανδρικού γερμανικού πληθυσμού, η Γερμανία στέλνει στην αποικία της στη Νοτιοδυτική Αφρική ολόκληρες φουρνιές από νεαρές και απελπισμένες κοπέλες που ονειρεύονται το γάμο ή έστω πιο ανθρωπινές συνθήκες ζωής. Η Χάνα, μια κοπελίτσα που έζησε σε ορφανοτροφείο και έχει υποστεί κάθε δυνατή εκμετάλλευση στα σπίτια που αυτό το ίδρυμα την έστελνε να ξενοδουλέψει, ονειρεύεται μια πιο φωτεινή ζωή στην άλλη πλευρά της σιωπής, εκεί όπου γενιέται ο άνεμος που κάνει τις φοινικιές να λυγίζουν. Το πλοίο της ελπίδας μετατρέπεται όμως σε κόλαση για την άμοιρη Χάννα. Παραμορφωμένη και ακρωτηριασμένη από τον αξιωματικό που τόλμησε ν' αποκρούσει πάνω στο τρένο, η Χάννα θα εγκλειστεί στο Φράουεστάιν, ίδρυμα-φυλακή-μπορντέλο μέσα στην καρδιά της αφρικανικής ερήμου. Μια διαδοχή από απαράδεκτα για την πιο στοιχειώδη ανθρώπινη συνείδηση αίσχη, θα την οδηγήσουν στην πιο απίστευτη εξέγερση ενάντια στο πανίσχυρο Γερμανικό Ράιχ.ΑΝΤΡΕ ΜΠΡΙΝΚ.jpg

Tags: Αταξινόμητα


ΤΡΥΦΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΑ.

APO KINHTO 063.jpgAPO KINHTO 026.jpgDSCN0515.JPGΕικόνα138.jpgDSCN0163.JPGDSCN0104.JPG

Αυτή την αφιέρωση τους την χρωστάω...

Ένα Αυγουστιάτικο βράδυ πριν από εξήμισυ χρόνια,μια φίλη μου και γω,βγάλαμε βόλτα τα σκυλιά μας,ένα μπόξερ και το λυκόσκυλό μου.Από μωρό θυμάμαι πάντα στη ζωή μου να υπάρχει κάποιο σκυλί,σχεδόν δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς σκυλί κοντά μου.

Ξαφνικά πετάγεται από την παιδική χαρά ένα γκρι πραγματάκι και τρέχει προς το μέρος μας αψηφώντας τα σκυλιά μας...Νιαούριζε κι έτσι κατάλαβα ότι δεν ήταν ποντίκι!Ποτέ μου δεν σκέφτηκα να πάρω γάτα,τάιζα τις αδέσποτες αλλά μέχρι εκεί.Νόμιζα κι εγώ πως επειδή είναι "ανεξάρτητες" δεν δείχνουν αγάπη και δεν δένονται.....Πόσο παρεξηγημένα ζώα είναι να ξέρατε όσοι δεν ζήσατε ποτέ με γάτα!!!Για να μην τα πολυλογώ,προσπαθήσαμε να βάλουμε το μικρούτσικο γατάκι σε αυλές που είχαν κι άλλες γάτες,αυτό όμως έφευγε κι έτρεχε από πίσω μας,ώσπου πέρασε ένα μηχανάκι και το χτύπησε....

Το πήγαμε σε γιατρό,είχε σπάσει το ποδαράκι του.Ο γιατρός το κράτησε μερικές μέρες μέχρι να γίνει καλά και μετά;Μετά το πήρα στο σπίτι για να ψάξω να του βρω γονείς....Όταν όμως το γατάκι ανέβηκε στο λαιμό μου και άρχισε να βυζαίνει με μανία σαν μωρό,ένοιωσα πως ο "γονιός" του μόνον εγώ μπορούσα να είμαι!!!Το αγάπησα αμέσως και ήξερα πως δεν μπορούσα πια να "το δώσω" αλλού...

Στα εξήμισυ χρόνια που πέρασαν η Σεμέλη μου,μού έμαθε ότι οι γάτες είναι απίστευτα τρυφερές και νοιάζονται για τα πλάσματα που ζουν μαζί τους,ανθρώπους και ζώα.Πως δεν είναι "ύπουλες και διπρόσωπες και εκδικητικές και αχάριστες" και όλες οι ανοησίες που,δεν ξέρω γιατί,κυκλοφορούν για τις γάτες.Καμμία σχέση.Η Σεμέλη μου νοιάζεται για όλους μας μέσα στο σπίτι.Μ έχει ακούσει να κλαίω κι έτρεξε να μου γλύψει τα δάκρυα...Μου μιλάει και την καταλαβαίνω,της μιλάω και με καταλαβαίνει.Είναι τρυφερή και υπάκουη,δεν χρειάστηκε ποτέ να της βάλω τις φωνές...όπως χρειάστηκε να κάνω με τον Ορφέα,το σκυλί μου.Με κοιτάζει στα μάτια με έγνοια...ναι...κι όμως ναι.Κάποιες φορές "βάζει τάξη" όταν ο Ορφέας κι ο Αντρέας κάνουν αταξίες....Τους ρίχνει και καμμιά σφαλιάρα για να ησυχάσουν!Θα σας φανεί υπερβολή κι όμως η γάτα μου έχει τη σοφία που μόνο τα ζώα μπορούν να έχουν,κι αυτό δεν μπορώ να σας το εξηγήσω με λόγια.

Ο Αντρέας πάλι ήρθε στη ζωή μου ένα βράδυ που μου τον κουβάλησε μια γειτόνισσα,μωρό,γιατί δεν ήξερε πού να τον πάει....Επαναλήφθηκε η ιστορία.Θα έψαχνα να του βρω γονείς....Αλλά ο Αντρέας αποφάσισε να διαλέξει εμένα ανεβαίνοντας πάνω μου να "βυζάξει" με όλη τη μωρουδίστικη αθωώτητά του.

Σήμερα είναι 10 μηνών,γλύκας,χαδιάρης,άταχτος,ζαβολιάρης,χώνεται παντού,πειράζει τα πάντα,είναι τόσο μα τόσο χαριτωμένος που δυσκολεύομαι να τον μαλώσω.Είναι μικρούλης ακόμα και κάνει τις ζαβολιές του σαν μικρό παιδί.

Εννοείται πως τα έχω στειρώσει και τα δύο.

Και τα τρία ζώα μου,μού ομορφαίνουν τη ζωή.Τα μεγαλώνω με αγάπη και φιλιά και αγκαλιές και μου το ανταποδίδουν με την τρυφερότητά τους.Με χαλαρώνουν και με ηρεμούν.Οι γάτες,για όσους δεν το ξέρετε,είναι υπέροχα πλάσματα τρυφερά και αγαπησιάρικα και ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ.Και δένονται όσο δεν φαντάζεστε με τον ιδιοκτήτη τους.Οι γάτες δεν είναι ούτε κακές,ούτε ύπουλες ούτε τίποτε απ όλ αυτα.Ακόμα και οι αδέσποτες που ταίζω,τρίβονται στα πόδια μου.

Ξέρω ότι τα "σεντόνια" κουράζουν,κι ίσως ελάχιστοι είχατε την υπομονή να διαβάσετε το δικό μου,ίσως και κανένας,αλλά εγώ ένοιωσα την ανάγκη να κάνω αυτή την αφιέρωση στις γάτες,τις δικές μου και όλες τις γάτες του κόσμου.Μπήκαν από μόνες τους στη ζωή μου κι όχι επειδή το επιδίωξα εγώ και αισθάνομαι τυχερή γι αυτό.Τώρα δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου  ούτε χωρίς γάτες,

Τα ζώα στις φωτογραφίες και στο βίντεο είναι τα δικά μου.

ΑΓΑΠΑΩ ΤΙΣ ΓΑΤΕΣ,ΑΓΑΠΑΩ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ,ΑΓΑΠΑΩ ΟΛΑ ΤΑ ΖΩΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Tags: Αταξινόμητα

τολης